Nimble
Dec 23 2009, 07:06 PM
หมาไม่เคยคิดมาก่อนนะ ว่าโรคนี้มันจะเกิดขึ้นได้ในเวลาสั้นๆแค่ไม่กี่ชั่วโมงแล้วทำให้ชีวิตขอคนๆนึงเปลี่ยนไปเหมือนกับหอคอยที่ถล่มลงมา
เมื่อเช้าช่วงประมาณตี 3 กว่าๆระหว่างที่หมาันั่ง OE กับซากะแ้ล้วก็เก็ทจัง หมาได้ยินเสียงท่านยายครางอือๆ ตอนแรกก็คิดว่าแกนอนละเมอตามปกติ แต่พอได้ยินซักสี่ห้าทีเลยชักรู้สึกแปลกๆ เข้าไปจะปลูกแกให้หายละเมอก่อนจะได้นอนดีๆได้
แต่ปลุกอยู่นานแกก็ไม่หายครางซะที เลยชักไม่แน่ใจว่าแกตื่นหรือยังเพราะแกขยับตัวเหมือนรู้สึกตัวแล้ว เลยถามว่ารู้ตัวไหม ถ้ารู้ัตัวให้กำมือหมา แกก็กำมือ ไม่ชัวร์ก็เลยลองอีกทีหนึ่ง แกก็กำมือตามที่บอกได้ ..... ชักไม่เข้าท่าแล้วซิ แกครางทำไม พอเริ่มถามว่าเป็นอะไรแกก็ตอบไม่ได้ พูดเสียงไม่ชัดมากๆ พูดลำบากมากๆ แ่ต่ชี้ที่จมูกหมาเลยเข้าใจว่าหายใจไม่ออก พอถามว่าหายใจได้ไหมแกก็พยักหน้า แต่ท่าทางไม่ดีมากๆเลยไปปลุกแม่ขึ้นมาช่วยกันดูอาการ
ดูอาการกันได้ซักพักหนึ่ง หมาก็เห็นว่าซีกซ้ายแกขยับไม่ได้ จะยันตัวให้นั่งยังทำไม่ได้ น้ำมูก เสมหะกับน้ำลายไหลไม่หยุด เลยเรียกรถพยาบาลมาเพราะหมากับแม่ประคองแกไปที่รถไม่ไหว และนั่งรถพยาบาลตามไปที่โรงพยาบาลบางบ่อ แม่กับพี่สาวขับตามกันมาอีกที
หลังจากตรวจคร่าวๆก็สรุปให้แกไปรักษาเต็มๆที่โรงพยาบาลตากสินที่แกทำบัตรทองไว้ เพื่อไปตรวจโดยละเอียดเลย เพราะว่าไม่น่าจะมีปัญหาแค่เรื่องหวัดหรืออะไรแล้วตอนนี้ หมาก็ติดรถพยาบาลไปที่รพ.ตากสินอีกที โดยมีแม่กับพี่สาวขับตามมาทีหลังอีก
เช้าประมาณ 6 โมงก็มาถึงรพ.ตากสินจนได้ ก็เข้าห้องฉุกเฉินตรวจอะไรก่อน ซักพักใหญ่ก็ค่อยเบาใจลงเพราะคิดว่าถึงมือหมอแล้ว ที่เหลือจะเป็นอะไรก็ได้แต่รอแล้ว ก็ได้แต่รอจนได้ความว่าจะไป CT scan ว่ามีปัญหาอะไรที่สมองบ้าง
สายๆก็ได้พาแกไป scan ก่อนจะกลับมายังรอกันที่ข้างห้องฉุกเฉินอีกที จนกระทั่งได้ผลว่าแกเป็นโรคหลอดเลือดในสมองตีบตัน ลิ่มเลือดมันไปกดสมองจนมีอาการอัมพฤกษ์ที่ซีกซ้าย แขนกับขาไม่มีแรงขยับไม่ได้ ซึ่งเท่าที่หมาเห็น ใบหน้าซีกขวาก็มีอาการเหมือนกันอยู่ทำให้แกลืมตาขวากับอ้าปากอะไรไม่ค่อยได้
สุดท้ายจึงต้องพักรักษากายภาพบำบัดกันที่รพ.ตากสิน ก็รอคิวเตียงว่างก่อน จากช่วงราวๆ 10-11 โมง ............... จนกระทั่งบ่าย 2 จึงจะได้ย้ายขึ้นไปยังห้องบำบัดผู้ป่วยเส้นเลือดสมองตีบ/สมองเสื่อม
อย่างน้อยในห้องนั้นก็มีพยาบาลที่ดูแลทางด้านนี้โดยตรงอยู่ ทำให้เบาใจมากกว่าตอนอยู่ข้างล่างที่มีมาแค่คอยเช็คสภาพทุกชั่วโมงแค่นั้น ซึ่งก็ได้มีการสอบถามข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับตัวแก ยาต่างๆบ้างๆ แล้วก็ได้ฟังอาการโดยละเอียด
พยาบาลเองก็บอกว่าไม่สามารถรับประกันได้นะว่าจะกลับมาหายเหมือนเดิมไหม เพราะตอนนี้หลักๆจะเป็นการทำให้มันไม่ทรุดหนักมากไปกว่านี้ กับค่อยๆทำกายภาพบำบัดให้แกตั้งแต่ต้นใหม่เหมือนกับเด็กที่พึ่งโต โดยให้ญาติๆคอยดูแลและช่วยเหลือจนกว่าแกจะทำอะไรได้เอง ซึ่งก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าแกจะพื้นฟูกลับมาได้แค่ไหน
ยายหมาแกอายุราวๆ 83 ปีแล้ว ในช่วงปีสองปีก่อนหน้านี้ แกนั่งรถเมลล์ไปเยี่ยมญาติๆหลานๆได้ตลอด เดินเหินอะไรได้ พูดอะไรชัดเจน ทำอะไรได้ปกติเหมือนคนธรรมดาทั่วไปเลย มีปัญหาก็แค่เรื่องอายุที่ทำให้แกทำอะไรได้ไม่เต็มที่เหมือนคนธรรมดาตามปกติ
จนกระทั่งเมื่อคืนก่อนแกนอนราวๆเที่ยงคืนแกก็ยังดูทีวีหัวเราะสนุกของแกตามปกติ...
เวลาแค่ราวๆ 3-4 ชั่วโมง
ตอนนี้แกได้แต่นอนอยู่บนเตียง จะลุกขึ้นนั่งเองยังทำไม่ได้ จะทานยาเม็ดเล็กๆ จะดื่มน้ำอะไรยังทำไม่ได้
ถ้ามองในแง่ดี อย่างน้อยอาการของแกก็ไม่หนักเหมือนหลายๆคน เพราะแกยังได้ยิน ยังเข้าใจอะไรได้อยู่ และแม้จะลำบากแต่ก็ยังพอพูดได้อยู่
รักษาสุขภาพกันด้วยล่ะงิ โดยเฉพาะท่านที่มีญาติเป็นผู้สูงอายุต้องดูแลให้ดีล่ะงิ
บางทีอะไรมันก็เกิดขึ้นได้จริงๆ...
thingth
Dec 23 2009, 08:48 PM
อายุ 81 แล้วนั่งรถเมล์เยี่ยมญาติได้สบายนี่เค้าว่าแข็งแรงมากนะ ....
ยังไงเค้าก็ขอให้คุณยายของท่านนิมหายเป็นปกติไว ๆ นะคะ
Buffo
Dec 23 2009, 11:54 PM
อาม่าเพื่อนก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ก่อนหน้านี้ขายของ มีชีวิตชีวา สนุกสนาน
เพราะขยับไม่ค่อยได้ขายของไม่ได้ นอนเฉย ๆ ก็ค่อนข้างซึมไปเลย
ยังไงก็อวยพรให้หายเร็ว ๆ นะครับผม
cica
Dec 24 2009, 08:06 AM
ขอให้คุณยายหายเร็วๆ นะ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูกหลานไปอีกนานๆ ที่สำคัญ กำลังใจจากลูกหลานสำคัญมาก!!
อวยพรเสริม : ขอให้คุณยายแข็งแรง มาไล่จับลูกหลานได้อีกไวๆ
Mr.O
Jan 9 2010, 01:17 PM
- ขอให้คุณยาย สุขภาพกลับมาปกติได้เร็ววันน่อ
This is a "lo-fi" version of our main content. To view the full version with more information, formatting and images, please
click here.