อันนี้ก็บ่นตามประสาคนที่ไม่เอาถ่าน
ตั้งแต่เกิดมามีแต่โดนว่าโดนด่า
แต่โดนด่ามานานแหละก็ทนได้อะนะ
เพราะคำด่าจะเป็นแรงผลักดัน!?
มันใช่หรอ?
คนเราก้มีความรู้สึกนะ
ถึงจะล้มเหลว แต่ก็ต้องการกำลังใจ
ไม่ใช่...การกระทืบซ้ำ
แม้จะโดนบ่อยๆ แต่ก็ท้อใจได้นะ
การที่เราเกิดมา ต้องอยู่ในโอวาทมาตลอด
พอมีความคิดที่แปลกแยกหน่อย
ก็โดนว่า เป็นคน"ก้าวร้าว เด็กเลว..."
เมื่อไม่นานมานี้ ทะเลาะกับคนในครอบครัว
ก็โดนว่าเรื่องสมัยเด็ก...แบบว่าให้คนอื่นรู้
ไม่รู้ว่าจะเอาอะไรกับเรามาก
ทั้งๆที่บอกว่า ไม่ด้หวังอะไรกับเรา
เวลาเราทำดีไม่เคยชมอะไร เมื่อไรที่ทำผิดมาละก็....
โดนแบบว่ายิ่งกว่าเอามีดกรีดข้อมือ หรือ กระดูกหักอีก
ถึงไม่มีแผล แต่เจ็บแสบยิ่งกว่าเสียอีกนะ
ก็คนที่เป็นหมาหัวเน่า ทำอะไรก็ผิดนิ
ตอนทะเลาะกัน ก็บอกว่าเราไม่มีอะไรดี
เราแค่บอกว่า อย่างน้อยก้อยู่ติดบ้านนะ
โดนว่า อยากไปร่อนข้างนอกมากใช่ไหม?
ไปเลย แล้วไม่ต้องกลับมาเลย
ในใจอยากจะเป็นบ้า
บางทีการเป็นคนบ้า น่าจะสบายใจมากกว่าละมั้ง
อย่างน้อยๆ ก็ไม่ต้องมาโดนด่าอะไรแบบนี้
ศึกภายในก้แย่อยู่แล้ว
ยังจะเจอเรื่องเพื่อนที่ทำร้ายได้อย่างเลือดเย็นอีก
ใส่สีตีไข่ ด่าว่าให้ร้ายสารพัด
ทั้งๆที่ยังไม่ได้ไปทำอะไรมันเลย
เอาเถอะ คนไร้ค่าทำอะไรก็ไม่มีค่า
เฮ้อ...ชีวิตแสนบัดซบ
แล้วจะมาบ่นใหม่
ขอบคุณส้วมแห่งนี้...