ตอนแรกไม่คิดหรอกว่าจะมาบ่น แต่พอนานๆ ไปชักจะควบคุมอวัยวะภายนอกไม่ค่อยได้ ต้องหาทางระบายออกก่อนที่จะไปทำร้ายมันเข้า (กร๊าก)
สปอยล์เป็น paragraph ไว้ เพราะเขียนยาวเหมือนกัน เซ็งมาก!
เจอคนที่ไม่อยากเจอสุดๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ค่ะ เซ็งจริงๆ
» Click to show Spoiler «
ย้อนที่มานิดนึง
คือคนที่ว่า เป็นคนรู้จัก (ไม่อยากจะนับมันเป็นคนรู้จักเลยพับแผ่) ที่บังเอิญว่านอกจากเรียนโรงเรียนเดียวกันแล้ว ยัง(ต้องทน)เรียนห้องเดียวกับมันอีก สงสัยชาติที่แล้วทำกรรมไว้เยอะ
ลักษณะภายนอก: ดูเป็น...เด็กพิเศษ ไม่อยากใช้อีกคำเพราะมันต้องเหมารวมน้องๆ ที่เค้าเป็นกันจริงๆ แบบนั้นหนูสงสารน้องเขามากกว่า / เดินหลังค่อม และเดินเร็ว แบบ ฉับๆๆๆ (เหมือนมันจะไปฆ่าใคร) / ดูไม่น่าเข้าใกล้ ออกแนว ไม่อยากยุ่งด้วย / บางครั้งก้อพูดพึมพัมๆ คนเดียว....ไม่สิ เหมือนคุยกับเพื่อนในจินตนาการมากกว่า
พบเจอได้ที่ห้องสมุดของโรงเรียน/มหา'ลัย
นิสัย: EQ ไม่มีล้าน% = ='' / ทำตัวน่ารำคาญโพดๆ ในเกือบทุกๆ ด้าน/ ถ้ามันถูกใครแกล้ง, โดนคนเมินจนกดดันมากๆ มันจะเดินถือกรรไกรไม่ก้อคัตเตอร์และทำท่าจะแทงคนอื่น (***!? น่ากลัวอิ้บอ๋าย)
และนิสัยอื่นๆ ที่บรรยายไม่หมด และไม่เข้าใจว่าอาจารย์จะโอ๋มันทำ_่าอะไร -- เพราะมันพยายามจะประจบอาจารย์ และโอ้อวดความเก่ง (โดยเฉพาะวิชาภาษา -- ซึ่งห่วยกว่าหนูโพดๆ แล้วยังกล้ามาอวดอีกเหรอฟระ...) และดูเรียบร้อยสุดในสายชั้น..............ล่ะมั้ง
(ทีหนูนั่งเล่นเกมทุกคาบหน่อยล่ะว่าเชียว << แหงสิเอ็ง)
เป็นคนที่ถ้าคนอื่นไม่อยากยุ่งด้วย ไม่ก้อจะตกเป็นเป้าหมายโดนกลั่นแกล้งของพวกเด็กเฮ้วๆ (จริงๆ ก้อน่าสงสารอยู่หรอก...แต่หนูสงสารไม่ลงจริงๆ มันทำตัวเองทั้งนั้น)
มันมีเพื่อนค่ะ...คนนึง สภาพไม่แตกต่างจากตัวมันเท่าไหร่
เรื่องที่มันทำให้หนูรู้สึกไม่อยากเข้าใกล้มากที่สุดคือ มันมายุ่งกับชีวิตส่วนตัวมาก...และบางทีก้อละลาบละล้วงไปเอา หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวของหนู โดยพละการ
เช่น
บางทีเวลาเขียนข้อมูลอะไรๆ ในห้อง พวก textbook, paper มันชอบแอบเปลี่ยนชื่อหนู เป็นชื่อในเนตบ้าง ชื่อนู่นนี่บ้าง แล้วก้อลลบมาเปลี่ยนเป็นชื่อปกติ (แต่จะไม่รู้ได้ไง เอาลิควิดป้าย+ลายมือนี่คนละเรื่อง)
ไปเอา email / เบอร์โทรศัพท์ จากคนอื่นๆ (ไปรู้มาว่าแอบเปิดสมุดเพื่อนหนูเพื่อจะเอา)
พยายามเดินตามรอบๆ โรงเรียน พยายามทำดี (แบบโคดจะ fake) ซึ่ง-ูไม่ต้องการ
จากสองบรรทัดบน มัน add เมลหนู และส่ง msg หาด้วย ...อ้างว่าจะได้ติดต่อ ขอเหอะ ไม่มีใครเค้าอยากติดต่อกะแกหรอกเว้ย!!!!!
ตอนไปคอสงานนึง ที่ mbk เจอมัน หนูพยายามไม่เห็น มันก้อเลย ตะโกน เรียกชื่อหนู (และเป็นชื่อจริง นามสกุล และชื่อเล่น!!! แสรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด)
งานการ์ตูนไหนที่เคยเจอมัน มันก้อพยายามซุบซิบๆ กะเพื่อน (ทำ-่าอะไร?) พร้อมชี้นิ้ว และเหล่มาเป็นระยะๆ...อะไรของลื้อ
ไม่ใช่หนูคนเดียวที่โดนนะคะ คนอื่นก้อมีบ้าง แต่ทำไมยังยุ่งกะ-ูอีกเนี่ย ขนาดด่า เผาพริกเผาเกลือแล้วนะเฟร่ยเห้ย
สรุปง่ายๆ ว่า ในโรงเรียนถ้าเหลือมันเป็นคนสุดท้าย หนูก้อคงไม่ไปเสวนากับมันด้วย อยู่ดี
แล้ว มันเป็น_่าอะไรมิทราบ ถึงต้องมาเกาะแกะกับ-ูวะคะเนี่ย
(สันนิษฐานว่า ในโรงเรียนหนูคงปลงใส่มันสุด แต่มันนึกว่าหนูไม่เกลียดอะไรมัน รึเปล่า แต่แง่งเอ้ย อย่ายุ่งกะกรู้ววว)
จนหลังๆ สำแดงฤทธิ์ (กร๊าก) เพื่อบอกกับมันกลายๆ (จริงๆ ก้อไม่กลายหรอก ด่าเลย) ว่า ลื้อเข้าใกล้อั๊วะ
ลื้อ ตาย!!! 
.....แต่ท่าทางมันจะฉลาดจน "ล้ำ" ถึงไม่เข้าใจซะที
(ตอนนั้น ไม่อยากไปทำอะไรให้ใหญ่โต เพราะว่าได้โควต้ามหา'ลัย และอยากจบสบายๆ มั่ง 55555555)
และสงสัยว่าหนูคงทำกรรมกับมันไว้มาก ถึงต้องมาเจอมันที่มหา'ลัยเดียวกันอีก...................ชิททททททททท!!!! TTATT
(เพื่อนในห้องถึงกะฮากลิ้ง...ขอโทษค่ะ -ูขำกะพวก_ึงไม่ออก..)
ที่ปีแรกหนูยังอยู่ได้อย่างสบายใจเฉิบ เพราะปีแรกมันต้องไปเรียนคนละ campus กะหนูค่ะ เลยไม่มีปัญหาอะไร
แต่ปีนี้ นอกจากเรียนที่เดียวกัน ตึกคณะมันเ-ือกอยู่หลังตึกคณะหนูอีกค่ะ
หมายความว่า วันไม่ดีผีมาหลอก หนูก้อจะเจอมันมาหลอนใต้ตึกคณะค่ะ (ใต้ตึกคณะสามารถทะลุผ่านไปด้านหลังตึกได้ค่ะ)
ซวยกว่านั้น คือหนูอยู่ใต้ตึกคณะค่ะ... ทุกวันเลย
» Click to show Spoiler «
แรกๆ ไม่เท่าไหร่ สงสัยจะจำไม่ได้ (ตอนมัธยม กับมหา'ลัย ค่อนข้างต่างกันเยอะค่ะ มัธยมเรียบร้อยมากๆ หัวนี่เหม่งกลมอย่างกะแดจังกึม 555) มันเลยแค่เดินฉับๆๆๆ แล้วหายไป ...แต่อีนี่ขนลุกไม่หาย
ผ่านไประยะนึง เริ่มจะสังเกตเห็น (เห็นทำม้ายยย) (ระหว่างเดิน) พี่แกเริ่มจ้อง......................และจ้อง......................แล้วค่อยเดินผ่านไป
(นึกสายตาไม่ออก ลองนึกดูว่า เวลารู้สึกว่ามีคนจ้องอยู่ตลอดเวลาเป็นไง ก้อเป็นงั้นแหละค่ะ)
ล่าสุด ระหว่างนั่งคุยกับเพื่อนตามประสา ก็เจอมันเดินค่ะ (เห็นแต่ไกลล่ะ แต่พยายามเป็นไม่เห็น)
วันนั้นเป็นวันซวย สงสัยเพราะเปิดเถิก 5555 คาดว่ามันคงจำได้ มันถึงได้เดินไป
.....................และเดินถอยหลัง (ย้ำว่า เดินถอยหลัง ไม่ใช่เดินกลับมา) มา ห่างๆ จากโต๊ะประมาณ 30 เซนต์
และยืนจ้อง...จ้องแบบเหมือนจะฆ่ากันเลยทีเดียว (เข้าใจอยากคงอยากจะให้แน่ใจว่าเป็นหนู แต่หนูไม่อยากยุ่งกับมันแล้วค่ะ)
นึกสภาพ คนรูปร่างเตี้ยและท้วม โรคจิตตัวซีดๆ หายใจแรงๆ ยืนหลังค่อมแล้วมาจ้องดูนะคะ.......สารภาพว่าทั้งขนลุก ทั้งกลัว และอยากกระโดดถีบมันมากๆ (ฮา) วันนั้นถึงกะต้องหลบฉาก ชวนเพื่อนไปเข้าห้องน้ำหนีไปเลย ให้มันหายไปก่อน
จากปากคำของเพื่อนทราบว่า มันพยายามมาด้อมๆ มองๆ แถวใต้ตึกคณะมาซักพักแล้วค่ะ (เฮือก) น่ากลัวจริงๆ
พอเพื่อนรู้เรื่องนี้เข้าก้อพยายามจะช่วย (ซึ้งใจ T__T)
แต่พวกมันก้อนึกออกอย่างเดียวว่า ถ้ามันมาจะช่วยโดดถีบ 555555 ไอ้พวกนี้นิ
แต่พูดจริงๆ..เสียมือ เท้า และแรงมาก อีกอย่างคือกลัวว่าจะออสโมซิสติดอะไรมาจากมันรึเปล่า
จะว่าหนูรังเกียจ หรือเหยียดคน หรืออะไรก้อได้ ยอมรับโดยดุษดีค่ะ เกิดมาไม่เคยโกรธ เกลียด หรือเป็นแบบนี้กะใครเลย นอกจากมัน...รู้สึกแบบ ไม่ไหวแล้ว ไม่อยากข้องเกี่ยวอะไรกับมันเลยค่ะ
» Click to show Spoiler «
อย่า อย่าบอกว่ามันชอบหนูนะคะ ยืนยันว่าไม่ใช่ค่ะ 555555 เพราะเคยกิ้กกะคนในห้อง (และมันยังคงคิดอย่างนั้นอยู่....ซึ่งเปล่าเว้ยเห้ย เรื่องมันนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกแล้ว!!!!!!!)
และมันเคย(โอ้อวด)ว่า มันมีคนรักคนเดียวของมันตั้งแต่ป.5 แต่ชีแกตายไปนานแล้ว เป็น destiny ของมัน เรื่องมัน sad blahๆๆๆๆ พล่ามไป อะไรประมาณนั้น
ซึ่ง...เพื่อนไปสืบมา (เพราะเด็กโรงเรียนนี้เรียนแบบ pass ชั้นค่ะ ส่วนใหญ่ก้อรู้จักตั้งแต่ประถม -- ส่วนหนูย้ายมาตอนหลังๆ นู่น) ได้ความว่า...............
....คนที่มันพูด ไม่มีตัวตนอยู่จริง ทั้งชื่อ ชั้นที่(อ้าง)ว่าอยู่ ก้อไม่มีชื่อของคนนี้ แม้แต่อาจารย์ที่เคยสอนมานมนานยังไม่เคยได้ยินเลย!!
(แล้วมันไปเอามาจากไหนฟระ? imaginary girlfriend? ให้ตายสิ)
ตอนนี้เลยพยายาม นั่งหลบๆ ไม่ก้อหันหลัง ไม่ก้อฟุบแกล้งตายไปเลย 55555555 (ส่วนเพื่อนก้อจะคอยมองหน้าใส่มันให้หนีไปให้)
(จริงๆ เพื่อนบอกว่า ให้ตามนาย ร. นามสมมติ มาเป็นบอดี้การ์ด ให้นั่งใต้ตึกแล้วทำหน้าเหมือนไปฆ่าคนตายมาใส่มัน 555555555555 -/เขินแล้ววิ่งหนีไป)
แต่เซ็งจริงๆ ค่ะ ไม่นึกว่าจะมีคนประเภทนี้อยู่บนโลกด้วย พูดตามตรงว่าทั้งกลัวทั้งเกลียด ไม่อยากเจอมันเลย ฮือๆๆๆ T____________T
ตอนนี้ก้อคงได้แต่บ่นค่ะ เพราะรู้ว่าทำอะไรไม่ได้ (จริงๆ คือไม่อยากทำ เสียมือ) ได้แต่สวดมนต์พยายามอย่าให้เจอมันอีกเลย ฮืออออออออออ
